Waarom is huis aan huis reclame nog niet “Digital Proof”?

Het is toch enorme energie verspilling om reclamefolders in grote aantallen te maken, te verspreiden en te recyclen? Er zullen veel belangen met reclamefolders gemoeid zijn en niet in de laatste plaats door de commercie zelf. Dat was mijn eerste ingeving toen ik het artikel “PvdD wil af van ongewenste reclamefolders en huis-aan-huisbladen” in de Volkskrant las.

De argumenten van Staatssecretaris Mansveld over “Handhaving van de regels” en “Zich afvragen of er veel mensen zijn die in deze economische tijden de folders met aanbiedingen wel willen missen” lijkt niet echt op een duurzame bijdrage. Hoe prikkel je de consument en krijg je deze nu de winkel in? Zou dit nou niet anders kunnen? Dit lijkt me een gezonde vraag in deze tijd. Momenteel zijn er veel innovaties die zullen effecten en gevolgen hebben voor de “Reclamewereld” en “Afvalbranche”. Dit is slechts een kwestie van tijd?

Welke innovaties zien we om ons heen. Er zijn in praktijk genoeg mogelijkheden om reclame via een Pad of Pc in huis te krijgen. Zoals bv. reclamefolders.nl of Ikea app. met Augmented Reality. (Toegevoegde realiteit). Als koploper in de detailhandel zou bv. Gamma veel beter kunnen investeren in innovatieve ontwikkelingen dan maar reclamefolders blijven uitgeven. Dit werkt preventief en hiermee kunnen ze juist het goede voorbeeld geven, net zoals het mooie initiatief “Klus bewust” van vorig jaar door aan te moedigen om te recyclen.

De ontwikkelingen van digitaal papier (e-paper), de opvolger van LCD- en plasmaschermen en organische elektroluminescente schermen, staan niet stil. Er wordt in Japan veel onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om in kleur te kunnen presenteren op digitaal papier. Paul op den Brouw van IA netwerk geeft aan dat vervanging van papier en kranten belangrijke milieubesparing gaat opleveren in de toekomst. Slimme materialen voor elektronisch papier in kleur.

 “The future home”  van  Microsoft

Daarnaast zie je ook steeds meer toegankelijkheid via de televisie met Smart Apps. Dit zijn de eerste praktijkvoorbeelden van domotica. (Huisautomatisering) Een ontwikkeling die al in volle gang is. De officiële definitie van domotica is: De integratie van technologie en diensten, ten behoeve van een betere kwaliteit van wonen en leven. Bron Wikipedia. Bovenstaande video geeft een impressie hoe dit er over 5 a 10 jaar uit zou kunnen zien.

Discussieer mee over dit onderwerp in ons Afvalcafé linked-in groep. Roy van den Wollenberg

Advertenties

Voor “Omgekeerd inzamelen” moet je ballen hebben…

Afval is grondstof, maximalisering hergebruik en minimalisering restafval, zero-waste strategy of zelfs afval is voedsel. Het moge duidelijk zijn dat de afvalbranche een grote verandering aan het doormaken is. De bocht naar links of rechts van de olietanker die afvalinzameling heet is ingezet, het gaat niet langer meer om het afval van de straat te halen maar om het ophalen van zoveel mogelijk herbruikbare grondstoffen. En dus moet het allemaal compleet anders.

Omgekeerd inzamelen4Een flinke uitdaging voor alle inzameldiensten, publiek en privaat. Want al jarenlang is bekend dat aanpassingen in het inzamelsysteem stuiten op weerstand en protest van zowel burgers als bestuurders als aandeelhouders. Soms worden aanpassingen zo strak van overheidswege opgelegd, dat de inzameldienst er niet omheen kan. Maar met de huidige wetgeving, waarbij de invulling daarvan in de dagelijkse praktijk overgelaten wordt aan de gemeenten en hun inzameldiensten, dat is toch een hele andere situatie. In theorie ziet het er prachtig uit; aan huis met minicontainers mooie, zuivere gescheiden stromen inzamelen en het genereren van restafval ontmoedigen door bewoners hiermee naar centraal in de wijk geplaatste ondergrondse containers te laten lopen. Hoe mooi kan de wereld van inzamelen eruit zien?!

Zet de roze bril maar af……veranderingen roepen weerstand op, hoe goed je ze ook kan beargumenteren. Bewoners moeten meer gaan doen met hun afval, actiever zijn als het om afvalscheiding gaat. Zij willen graag wat terugzien van hun inspanningen, bij voorkeur in de vorm van lagere afvalheffingen. Daarnaast vraagt het ondergronds brengen van het restafval de nodige investeringen, kosten die ook gedekt moeten worden. De overgang naar omgekeerd inzamelen zal dus eerst gaan kosten voordat het gaat opbrengen.

Als gemeente zit je dan in een hele nare en pijnlijke spagaat; de overgang naar het omgekeerd inzamelen kost een hoop geld, levert vooralsnog weinig op en vraagt nogal wat van de bewoners. En bewoners die ‘tegen’ zijn, geven een hoop gedoe. Geen enkele gemeente zit te wachten op grote aantallen ontevreden bewoners die massaal het college van B&W gaan bellen en mailen om hun ongenoegen te uiten.

Zullen we het dan maar niet doen? Onzin! Natuurlijk kan je het doen, want op de wat langere termijn levert het omgekeerd inzamelen wel degelijk wat op en gaan we naar een minimale hoeveelheid restafval per inwoner toe. En dat is het hogere doel, toch?

De overgang naar omgekeerd inzamelen doe je niet van maandag op dinsdag. In deze trajecten staan zaken als goed voorbereiden, helder communiceren, samenwerking tussen inzameldienst, politiek en gemeentelijke organisatie, bewoners betrekken en openstaan voor vragen centraal en moeten alle betrokken partijen samen met dezelfde instelling en boodschap stevig in hun schoenen staan om het doel te bereiken.

Ook al is veranderen moeilijk, lastig en soms bedreigend, met de juiste argumenten en onderbouwing stijgt de bereidheid om mee te werken. En daarmee is de halve klus al geklaard.
De andere helft is de praktische invulling; uitdelen extra mini’s, nieuwe inzamelschema’s opstellen, een hele berg ondergrondse containers ingraven, etc. En laten we daar nou wel veel verstand van hebben……

Over de auteur

Ellen Hermens is onze vaste adviseur voor bedrijfskundige afval onderwerpen. Wil je reageren op dit onderwerp, dan nodigen we je uit in ons Afvalcafé linked-in groep.


Het tweede leven.

Op onze “kunst” oproep zijn twee kunstenaars ingegaan en hebben een aantal fantastische stukken uit hun collectie in het Inspirience Center in Zaltbommel geëxposeerd. Graag verteld Franny Thonhauser over haar werk. Interesse? Kom een kijkje nemen in Zaltbommel. De collectie blijft staan t/m 15 maart 2013.

DSC_0860

Ik ben beeldend kunstenaar en beeldhouw in alle soorten steen: van een ruw en hard materiaal maak ik een aaibaar beeld. Maar dit doe ik niet alleen met steen, ook met andere materialen. Van afgedankte spullen maak ik aaibare vormen. Dat de buitenkant niet veel zegt over het materiaal, maar juist de binnenkant… Achteloos weggegooide materialen hergebruik ik weer. Zoals de handschoenen die verkeerd waren gemaakt door de fabriek, en doelloos stonden te wachten om vernietigd te worden. Ik heb er een body warmer van gemaakt, omdat handschoenen voor mij betekenen: bescherming, En nu lijken de handschoenen net veren, zo zacht en fragiel.

DSC_0862Het hemd van koperdraad, daar is het uitgangspunt precies hetzelfde, een product zonder doel. Het draad had zijn dienst gedaan en kon weggegooid worden. Maar in het hemd is het nu geen koud draad meer, maar een vrouwelijk en een doorschijnend materiaal geworden. De drie gezichtjes zijn van afgedankte linnen broeken gemaakt; linnen is een kreukstof, daarom heb ik de gezichten ook zo kreukelig gehouden.

Van papier-maché maak ik beelden en maskers, opgebouwd uit lijm en kranten. Ik beschilder ze in felle kleuren die het meestal slechte nieuws uit de kranten verhullen. De maskers hebben met keuzes in het leven te maken, die soms zwaar wegen, maar je moet je er niet door laten leiden. De maskers laten je de zonnige kant van het leven zien en voelen. DSC_0873

De voldoening die ik uit mijn werk haal, is de drijfveer om weer verder te komen in mijn werk, de diepgang te houden, en de groei. Want als kunstenaar begeef je je toch op glad ijs. In een maatschappij die verhardt en weggooit, waar men geen oog meer heeft voor de mooie dingen, laat ik dan graag de schoonheid van de materialen weer tot leven komen. In een ander jasje.

Franny Thonhauser
http://www.frannythonhauser.nl


Marcel Rus exposeert in het Afvalcafé

Marcel Rus uit St-Michielsgestel is na een workshop met de Vughtse kunstenaar Geert de Bruijn rond 2000 gestart als kunstenaar.

DSC_0899

In zijn werk zoekt hij de rust die hij in zijn dagelijks werk als informatiemanager vaak node mist. Hij vindt zijn inspiratie in de natuur en in het dagelijkse leven. En eigenlijk ook juist in de link tussen de natuur en het mensenleven.

Het werk is te omschrijven als figuratief abstract en bestaat uit assemblages van hout, lood en vooral textiel. Het textiel betreft hergebruik van de kleding. Voormalige broeken en shirts krijgen een nieuw leven en een totaal nieuwe identiteit.

Alle werken zijn te koop. Als U geïnteresseerd bent, neem dan gerust contact op met Marcel zelf.
Contacten kunnen lopen via: internet http://www.marcelrus.com, facebook zoek op Marcel Rus Art, e-mail ruscooijmans@ziggo.nl.

DSC_0901DSC_0900DSC_0890Marcel Rus