Is onze Nederlandse kennis en kunde van de afvalbranche ook internationaal toepasbaar?

Oftewel, hoe worden we als afvalprofessionals Active Abroad??

Ellenhermens Mijn werkzaamheden in de Nederlandse afvalwereld worden bij tijd en wijlen doorkruist met internationale vragen. Eens in de zoveel tijd landt er een mail in mijn  mailbox uit een ver of niet zo ver land met een vraag over hoe wij hier in The Netherlands inzameling aanpakken, of afvalscheiding stimuleren, of recycling mogelijk  maken, of communicatie met de omgeving inrichten. Blijkbaar worden we van buiten onze eigen grenzen bekeken door buitenlandse afvalogen die vragen hebben  die wij met onze Nederlandse kennis en ervaring zouden kunnen beantwoorden.

Ik zal eerlijk zijn, ik vind het vreselijk leuk om dit soort vragen in mijn mailbox te krijgen. Soms kan ik ze naar alle eer en geweten beantwoorden, soms moet ik doorverwijzen naar iemand uit mijn netwerk die meer weet over dat specifieke onderwerp. En meestal is het veilig, want ik krijg zelden de vraag of ik mijn koffer wil pakken en over wil komen naar het betreffende land. Wat natuurlijk in geval van verre landen met blauwe zeeën en witte stranden wel eens jammer is…..

Uit de vragen blijkt dat de ‘rest van de wereld’ dezelfde problematiek doorloopt waar we in Nederland soms ook mee te maken hebben gehad. Het gaat over hele operationele zaken: hoe richten jullie het gescheiden inzamelen van stromen in landelijk gebied in? Of over communicatie en educatie: hebben jullie voorbeelden van methodes om kinderen op school al bewust te maken van afval en afvalscheiding? Of juist hele technische zaken: over hoe een landfill duurzaam ingericht kan worden.

Wat mij dan op een gegeven moment door mijn hoofd schiet is, kunnen we hier nu niet wat mee doen? En dan bedoel ik meer dan alleen de mail beantwoorden. Want in Nederland is dusdanig veel kennis aanwezig, dat dit uitstekend gedeeld kan worden met onze buitenlandse branchegenoten om hun zo verder te helpen met het komen tot een duurzame vorm van afvalbeheer.

Maar als zzp-er is het lastig om body te geven aan een formule waarmee kennisdeling met het buitenland georganiseerd kan worden. Dus voor mij bleef het bij het beantwoorden van de vragen en eventueel het leggen van contacten met de juiste mensen.

Dit alles kreeg een positieve wending toen ik op Linkedin de oproep van Active Professionals las om mee te denken over hoe je als afvalprofessional Active Abroad kan zijn. Wat volgde was een brainstormbijeenkomst met gelijkgestemden, met interessante ideeën en mogelijkheden, en vooral een platform, gefaciliteerd door Active Professionals, waar vraag uit het buitenland gematched kan worden met aanbod uit Nederland.

Een mooi en uitdagend initiatief, waarmee nieuwe mogelijkheden ontwikkeld worden om het imago van Nederland als kennisland ook in de internationale afvalbranche te laten gelden. Want zeg nou zelf, al die afvalkennis en –ervaring, die willen we toch niet alleen voor onszelf houden?

Voor een ieder die interesse heeft, als opdrachtgever of als professional, bezoek de website  www.Active-Abroad.nl  of wordt lid van de Linkedin-Groep van Active Abroad voor meer informatie.

Advertenties

Participatiewet en Re-shoring

Nieuwe ronde…nieuwe kansen in SW!

In het voorjaar van 2012 organiseerde branchevereniging NVRD een themadag rond de Wet Werken Naar Vermogen (WWNV).  Een onderwerp dat leefde bij de leden van de vereniging. Gemeenten kregen er immers een zorgtaak bij en als vanzelfsprekend werd er direct ook naar de afvalbedrijven gekeken. Dat was niet zo gek natuurlijk. Afval- en BOR-bedrijven geven al invulling aan een of meer gemeentelijke zorgplichten en staan ook anderszins dicht bij gemeenten.

Toen de wet als gevolg van de kabinetscrisis controversieel werd verklaard stopten veel bedrijven niet met hun inspanningen om met gemeenten te kijken naar mogelijkheden om de SW doelgroep zinvol werk te verschaffen. Dat gebeurde vanuit een oprechte betrokkenheid en wens om maatschappelijk bij te dragen maar ook vanuit bedrijfsmatige overwegingen.

Per sociaal akkoord van april 2013 werd de WWNV weer verlaten. Nu komt de Participatiewet. De wet gaat 3 wetten/regelingen vervangen, te weten WSW, WAJONG en WWB. De wet moet nog behandeld worden in de 2e kamer, maar de contouren zijn helder en lijken breed gedragen. Per 2015 zal er geen nieuwe instroom zijn in de sociale werkvoorziening. Er komen ca 35 regionale ‘werkbedrijven’ die vooral een regiefunctie lijken te gaan krijgen in de bemiddeling van arbeidsgehandicapten (…). Aan mensen met de grootste afstand tot de arbeidsmarkt zullen blijvend beschermde werkvormen worden aangeboden.

Push

Bedrijven die door de werkbedrijven bemiddelde medewerkers in dienst nemen zullen daarvoor worden beloond met een loonkostensubsidie: het verschil tussen de loonwaarde van de medewerker en het minimumloon (met een max van 70% boven het minimumloon).

Zoals gezegd hebben veel bedrijven in de Afval-en BOR-branche niet gewacht op regelgeving. Bedrijven als ACV (Ede) en Dar (Nijmegen) maakten al stevig werk van SW toenadering. Plannen en intenties om relaties aan te gaan of te verdiepen tussen Afval- BOR-bedrijven en SW bedrijven zijn er eigenlijk vrijwel overal.

Per kamenbrief hebben bewindslieden deze maand (september 2013) laten weten kansen te zien in het fenomeen Re-shoring (het terughalen van productie die eerst werd uitbesteed naar lage-lonen-landen). Die kansen worden ook gezien door SW bedrijven. De Tilburgse Diamantgroep is al concreet bezig om met een klant om productieprocessen (die tot voor kort werden uitgevoerd in China) geschikt te maken voor de eigen populatie.  Er zijn inmiddels meer SW bedrijven die hier stevig op inzetten en daarvan kunnen de eerste resultaten al gemeld worden.

Kortom, onze Afval- en BOR-branche lijkt concurrentie te krijgen op de ‘SW’ arbeidsmarkt. Misschien een extra goede reden om de kansen van de participatiewet om te zetten in actie.

Is het voorgaande onzin, onvolledig of aanleiding om verder te praten? Ik hoor het graag:

hn@harrienouwens.nl


Bezoek het Afvalcafé op “Recycling 2013” deze week!

Logo recycling

Voor het 4e jaar wordt de Recyclingsbeurs georganiseerd in Gorinchem. Hier wordt de laatste kennis en innovaties met elkaar gedeeld door proffesionals uit de Afvalbranche.

Hier zijn wij uiteraard ook bij aanwezig en willen graag met u van gedachte wisselen! Op dinsdag 17 en woensdag 18 september kunt ons vinden in onze stand 261.

Registreer hier voor uw gratis entreebewijs. Recycling 2

Als bezoeker aan Recycling 2013 bent u door het volledige aanbod in één keer op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de gehele recyclingbranche. U kunt nieuwe of bestaande relaties ontmoeten of gericht zaken doen. U kunt tijdens uw bezoek gratis parkeren en gebruik maken van onze catering op de beursvloer, waarbij hapjes en drankjes gratis worden geserveerd.

Wij verwelkomen u graag op Recycling 2013.


Omgekeerd inzamelen; what’s in it for me??

Dagobert duckAfgelopen maand heb ik samen met een engineersbureau een groot aantal gemeenten en/of inzamelaars via een nieuwsbrief het dilemma van het omgekeerd inzamelen voorgelegd. Dit vanuit de optiek dat de gecombineerde kennis van mijzelf en het bureau van  grote toegevoegde waarde kon zijn voor gemeenten of inzamelaars in de overgang naar deze nieuwe manier van inzamelen. Voor het aantal reacties had ik geen handen nodig, dat waren er namelijk geen……

Het uitblijven van reacties of vragen heeft me wel even bezig gehouden. In deze tijd, waar gezocht wordt naar oplossingen voor de 65% hergebruik van het huishoudelijk afval die gemeenten in 2015 gerealiseerd moeten hebben, was er blijkbaar niemand die op de een of andere manier interesse of vragen had over onze aanpak voor omgekeerd inzamelen. Interessant; waren we te vroeg en is deze ontwikkeling nog een brug te ver? of waren we te laat en was ons voorstel meer een soort mosterd na de maaltijd? Of speelt er toch wat anders?

Misschien had ik toch het extra stuk informatie moeten verschaffen dat wij in onze aanpak hebben zitten, namelijk wat de overgang naar omgekeerd inzamelen een gemeente op gaat leveren. Want dat is de vraag die gesteld wordt: What’s in it for me?!

Als een gemeente haar inzamellogistiek volledig op zijn kop zet, moet er wel voordeel te behalen zijn, toch? Zeker omdat het overgaan naar omgekeerd inzamelen samen gaat met een investering in ondergrondse containers [of zou dat ook anders kunnen?]

Daarom heb ik een business case gemaakt die laat zien welke voordelen een gemeente of inzamelaar kan realiseren met het overgaan op omgekeerd inzamelen.

Om alvast een tip van de sluier op te lichten:

Een gemiddelde gemeente met stedelijkheidsklasse 2 in Nederland produceert ongeveer 242 kilo restafval per inwoner per jaar. Sorteeranalyses* laten zien dat 84% hiervan herbruikbare grondstoffen zijn. Theoretisch zouden deze ruim 200 kilo herbruikbare grondstoffen dus niet naar de afvalverbranding moeten gaan, maar gescheiden moeten worden ingezameld.

Nu ben ik er eentje die een glas altijd halfvol ziet, maar zelfs ik weet dat hier praktijk en theorie niet ėėn op ėén op elkaar aansluiten. Echter……het is zeer goed mogelijk om met de inzet van omgekeerd inzamelen zeker 60 – 75% van die 84%, dus van die 200 kilo, als herbruikbare grondstoffen in te zamelen.

Terug naar de oorspronkelijke vraag: What’s in it for me?? Nou, zo’n 120 kilo [of meer] per inwoner per jaar minder restafval tegen het geldende verbrandingstarief afvoeren. En dan laat ik de extra opbrengsten van de gescheiden ingezamelde stromen nog even buiten beschouwing.

Over de auteur

Ellen Hermens is onze vaste adviseur voor bedrijfskundige afval onderwerpen. Ben je geïnteresseerd, vraag dan voor meer informatie naar Ellen Hermens van Spazzatura.  www.spazzatura.nl

*sorteeranalysegegevens beschikbaar gesteld door Eureco BV


Waarom is huis aan huis reclame nog niet “Digital Proof”?

Het is toch enorme energie verspilling om reclamefolders in grote aantallen te maken, te verspreiden en te recyclen? Er zullen veel belangen met reclamefolders gemoeid zijn en niet in de laatste plaats door de commercie zelf. Dat was mijn eerste ingeving toen ik het artikel “PvdD wil af van ongewenste reclamefolders en huis-aan-huisbladen” in de Volkskrant las.

De argumenten van Staatssecretaris Mansveld over “Handhaving van de regels” en “Zich afvragen of er veel mensen zijn die in deze economische tijden de folders met aanbiedingen wel willen missen” lijkt niet echt op een duurzame bijdrage. Hoe prikkel je de consument en krijg je deze nu de winkel in? Zou dit nou niet anders kunnen? Dit lijkt me een gezonde vraag in deze tijd. Momenteel zijn er veel innovaties die zullen effecten en gevolgen hebben voor de “Reclamewereld” en “Afvalbranche”. Dit is slechts een kwestie van tijd?

Welke innovaties zien we om ons heen. Er zijn in praktijk genoeg mogelijkheden om reclame via een Pad of Pc in huis te krijgen. Zoals bv. reclamefolders.nl of Ikea app. met Augmented Reality. (Toegevoegde realiteit). Als koploper in de detailhandel zou bv. Gamma veel beter kunnen investeren in innovatieve ontwikkelingen dan maar reclamefolders blijven uitgeven. Dit werkt preventief en hiermee kunnen ze juist het goede voorbeeld geven, net zoals het mooie initiatief “Klus bewust” van vorig jaar door aan te moedigen om te recyclen.

De ontwikkelingen van digitaal papier (e-paper), de opvolger van LCD- en plasmaschermen en organische elektroluminescente schermen, staan niet stil. Er wordt in Japan veel onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om in kleur te kunnen presenteren op digitaal papier. Paul op den Brouw van IA netwerk geeft aan dat vervanging van papier en kranten belangrijke milieubesparing gaat opleveren in de toekomst. Slimme materialen voor elektronisch papier in kleur.

 “The future home”  van  Microsoft

Daarnaast zie je ook steeds meer toegankelijkheid via de televisie met Smart Apps. Dit zijn de eerste praktijkvoorbeelden van domotica. (Huisautomatisering) Een ontwikkeling die al in volle gang is. De officiële definitie van domotica is: De integratie van technologie en diensten, ten behoeve van een betere kwaliteit van wonen en leven. Bron Wikipedia. Bovenstaande video geeft een impressie hoe dit er over 5 a 10 jaar uit zou kunnen zien.

Discussieer mee over dit onderwerp in ons Afvalcafé linked-in groep. Roy van den Wollenberg


Voor “Omgekeerd inzamelen” moet je ballen hebben…

Afval is grondstof, maximalisering hergebruik en minimalisering restafval, zero-waste strategy of zelfs afval is voedsel. Het moge duidelijk zijn dat de afvalbranche een grote verandering aan het doormaken is. De bocht naar links of rechts van de olietanker die afvalinzameling heet is ingezet, het gaat niet langer meer om het afval van de straat te halen maar om het ophalen van zoveel mogelijk herbruikbare grondstoffen. En dus moet het allemaal compleet anders.

Omgekeerd inzamelen4Een flinke uitdaging voor alle inzameldiensten, publiek en privaat. Want al jarenlang is bekend dat aanpassingen in het inzamelsysteem stuiten op weerstand en protest van zowel burgers als bestuurders als aandeelhouders. Soms worden aanpassingen zo strak van overheidswege opgelegd, dat de inzameldienst er niet omheen kan. Maar met de huidige wetgeving, waarbij de invulling daarvan in de dagelijkse praktijk overgelaten wordt aan de gemeenten en hun inzameldiensten, dat is toch een hele andere situatie. In theorie ziet het er prachtig uit; aan huis met minicontainers mooie, zuivere gescheiden stromen inzamelen en het genereren van restafval ontmoedigen door bewoners hiermee naar centraal in de wijk geplaatste ondergrondse containers te laten lopen. Hoe mooi kan de wereld van inzamelen eruit zien?!

Zet de roze bril maar af……veranderingen roepen weerstand op, hoe goed je ze ook kan beargumenteren. Bewoners moeten meer gaan doen met hun afval, actiever zijn als het om afvalscheiding gaat. Zij willen graag wat terugzien van hun inspanningen, bij voorkeur in de vorm van lagere afvalheffingen. Daarnaast vraagt het ondergronds brengen van het restafval de nodige investeringen, kosten die ook gedekt moeten worden. De overgang naar omgekeerd inzamelen zal dus eerst gaan kosten voordat het gaat opbrengen.

Als gemeente zit je dan in een hele nare en pijnlijke spagaat; de overgang naar het omgekeerd inzamelen kost een hoop geld, levert vooralsnog weinig op en vraagt nogal wat van de bewoners. En bewoners die ‘tegen’ zijn, geven een hoop gedoe. Geen enkele gemeente zit te wachten op grote aantallen ontevreden bewoners die massaal het college van B&W gaan bellen en mailen om hun ongenoegen te uiten.

Zullen we het dan maar niet doen? Onzin! Natuurlijk kan je het doen, want op de wat langere termijn levert het omgekeerd inzamelen wel degelijk wat op en gaan we naar een minimale hoeveelheid restafval per inwoner toe. En dat is het hogere doel, toch?

De overgang naar omgekeerd inzamelen doe je niet van maandag op dinsdag. In deze trajecten staan zaken als goed voorbereiden, helder communiceren, samenwerking tussen inzameldienst, politiek en gemeentelijke organisatie, bewoners betrekken en openstaan voor vragen centraal en moeten alle betrokken partijen samen met dezelfde instelling en boodschap stevig in hun schoenen staan om het doel te bereiken.

Ook al is veranderen moeilijk, lastig en soms bedreigend, met de juiste argumenten en onderbouwing stijgt de bereidheid om mee te werken. En daarmee is de halve klus al geklaard.
De andere helft is de praktische invulling; uitdelen extra mini’s, nieuwe inzamelschema’s opstellen, een hele berg ondergrondse containers ingraven, etc. En laten we daar nou wel veel verstand van hebben……

Over de auteur

Ellen Hermens is onze vaste adviseur voor bedrijfskundige afval onderwerpen. Wil je reageren op dit onderwerp, dan nodigen we je uit in ons Afvalcafé linked-in groep.


Het tweede leven.

Op onze “kunst” oproep zijn twee kunstenaars ingegaan en hebben een aantal fantastische stukken uit hun collectie in het Inspirience Center in Zaltbommel geëxposeerd. Graag verteld Franny Thonhauser over haar werk. Interesse? Kom een kijkje nemen in Zaltbommel. De collectie blijft staan t/m 15 maart 2013.

DSC_0860

Ik ben beeldend kunstenaar en beeldhouw in alle soorten steen: van een ruw en hard materiaal maak ik een aaibaar beeld. Maar dit doe ik niet alleen met steen, ook met andere materialen. Van afgedankte spullen maak ik aaibare vormen. Dat de buitenkant niet veel zegt over het materiaal, maar juist de binnenkant… Achteloos weggegooide materialen hergebruik ik weer. Zoals de handschoenen die verkeerd waren gemaakt door de fabriek, en doelloos stonden te wachten om vernietigd te worden. Ik heb er een body warmer van gemaakt, omdat handschoenen voor mij betekenen: bescherming, En nu lijken de handschoenen net veren, zo zacht en fragiel.

DSC_0862Het hemd van koperdraad, daar is het uitgangspunt precies hetzelfde, een product zonder doel. Het draad had zijn dienst gedaan en kon weggegooid worden. Maar in het hemd is het nu geen koud draad meer, maar een vrouwelijk en een doorschijnend materiaal geworden. De drie gezichtjes zijn van afgedankte linnen broeken gemaakt; linnen is een kreukstof, daarom heb ik de gezichten ook zo kreukelig gehouden.

Van papier-maché maak ik beelden en maskers, opgebouwd uit lijm en kranten. Ik beschilder ze in felle kleuren die het meestal slechte nieuws uit de kranten verhullen. De maskers hebben met keuzes in het leven te maken, die soms zwaar wegen, maar je moet je er niet door laten leiden. De maskers laten je de zonnige kant van het leven zien en voelen. DSC_0873

De voldoening die ik uit mijn werk haal, is de drijfveer om weer verder te komen in mijn werk, de diepgang te houden, en de groei. Want als kunstenaar begeef je je toch op glad ijs. In een maatschappij die verhardt en weggooit, waar men geen oog meer heeft voor de mooie dingen, laat ik dan graag de schoonheid van de materialen weer tot leven komen. In een ander jasje.

Franny Thonhauser
http://www.frannythonhauser.nl